Maldak malda, euskaraz blai bizitzeko saiakera sendoak, euskaldun= berrienak

=09 =09

G= ARA > Idatzia >=20 Euskal Herria

Kronika | Euskararen Nazioarteko eguna

Maldak malda, euskaraz blai bizitzeko saia= kera sendoak, euskaldun berrienak

Arau bakarra euskaraz mintzatzea zen Don= ostiako «Mintzodromoan». Mahai inguruan eta kafea lagun, euskal= dun zahar eta hasiberriak honetaz eta hartaz aritu ziren. Hizkuntza ikasi= eta fintzeaz haratago, helburua mingaina astintzeko ausardia eta jendaurre= an hitz egiteko konfiantza hartzea ziren.

=20 =20

Oihane LARRETXEA

Euskararen Nazioarteko Egunean hainbat ekitaldi antolatu ziren Euskal He= rriko txoko ugaritan. Donostian, esaterako, mintzapraktika lantzeko «= Mintzodromoa» deituriko ekimenak egin zuten leku Boulevardean zabaldu= tako karpan.

Launaka bilduta, gai ezberdinei buruz mintzatu ziren mahai inguruan bild= utako taldeak. Euskararen ezagupena sakontzeaz gain, mahai bakoitzean euska= ldun zahar bana zegoen eserita besteei «hau horrela esaten da»= edo «hitz honek honakoa esan nahi du» argitzeko. Lehen hogei= minutuak igarotakoan, moderatzaileak «mahai aldaketa!» esan,= eta guztiek aulkitik zutitu beharra zuten, taldez aldatu eta jende gehiago= ezagutzeko. Euskaldun zaharrarekin batera beste hiru lagun, batzuk hasiber= riak eta beste batzuk aspaldian euskara erabili ez eta hizkuntza «fre= skatzera» gerturatutakoak.

«Beldur eszenikoa»

Goizeko hamaiketarako minutu gutxi falta zirenean, jende andana zegoen= bilduta, ateak noiz irekiko zain mahaia hartzeko prest. Sarreran lagun tal= de bat zegoen, sartu aurretik azken zigarroa erretzen: «Euskaltegitik= gatoz, irakasleak animatu gintuen horrelakoetan parte hartzera, esperientz= ia oso polita izan daitekeelako», zioen Antxonek. «Baina batez= ere -jarraitu zuen- euskaraz mintzatzen garenean sentitzen dugun beldur es= zenikoa gainditzeko». Beldurra ez zen, ordea, hasiberriena bakarrik,= Garbiñe euskaldun zaharra da, baina beste hizkuntza batzuk ikasten= hasi zenetik, alboratuta zuen euskara: «Nire kasuan ingelesa dela et= a ez dela urteak dira ez nuela euskara erabiltzen eta ohartu orduko nire hi= zkuntza ia herdoilduta nuela konturatu nintzen, beraz berreskuratzera etorr= i naiz eta ez pentsa, nik ere nire urduritasunak baditut», aitortu zu= en.

Ateak zabaldu orduko bakoitzak bere aulkia hartu zuen, baita kafea ere,= lagunarteko solasaldia kutsua eman nahi baitzitzaion giroari. Hala, denak= eserita zeudela ekin zioten lehen gaiari: Donostiako alde eder eta zatarre= nak zeintzuk diren. «Zer esan nahi du `zatarrena'?», galdetu zu= en emakume batek, eta segituan ohartu zen: «A, bai! `polita'ren aurka= koa da, ezta?», esan zion mahaiko euskaldun zaharrari.

Alboko taldekoak ere, gai berberaren inguruan mintzatzen ari ziren lau= emakume: Matilde, Isabel, Luisa eta Koro. Azken hau irakasteko bere burua= boluntario eskaini zuena. Korok argi zuen: «Hauts ditzagun euskarare= n inguruko mito faltsuak! Guk geuk jartzen ditugu harriak bidean: zaila del= a eta ezinezkoa dela esaten dugunean jendeak sinetsi egiten du, eta hala ez= dago inor animatzerik euskara ikastera!». «Baina neurri batean= egia da hori, neuk bizitza osoa daramat euskara ikasten eta iruditzen zait= asko daukatela egiteko, inoiz amaitzen ez denaren bidearen moduan, horrega= tik borondatea ezinbesteko osagaia da!», erantzun zion Milak. Baina= Nekane baikor agertu zen eta bota zuen hordagoa: «Nik ez dut beldurr= ik, ez dut etsiko!».

Hemen, euskaraz

Atzerritik etorri eta bertakotzeko modurik zuzenena euskaraz ikastea edo= «behintzat saiatzea» da Damian Goitiaren iritziz. «Astur= iar eta murtziar bat ezagutzen ditut, Euskal Herria zapaldu bezain pronto= euskara ikasteari ekin ziotenak. Zer dela eta? Beraien esanetan, hemen biz= i zirenez, hemengo hizkuntza ikasi beharra zuten». Halaber, gaineratu= zuen euskarak bizi duen egoeratik tristeena ez dela kanpotarrek ez ikastea= , baizik euskaldunak, bertakoak direnak, interesik ez jartzea. «Heme= n baditugu gizon eta emakumeak euskaraz ikasi nahi ez dutenak eta norbaitek= ikasten badu, horren kontra agertzen direnak... Amorratuta nago», am= aitu zuen.

Alboan adi-adi begira Cristina Anderson argentinarra dago. «Orain= dela hamazazpi urte heldu nintzen Euskal Herrira eta ia geroztik nabil ika= sten; hala ere, oraindik ingelesez pentsatzen dut hitz egiten hasi aurretik= », zioen. Euskararekin izan zuen lehen kontaktua «oso gogorra&r= aquo; izan zela azaldu du, baina senarra hemengoa du eta «bai ala bai= » zin egin du lortuko duela hizkuntza menderatzea.

Zein Kheireddine ere kanpotarra da, Libanokoa zehazki, baina euskaraz ai= se moldatzen da. Orain hogeita hamar urte heldu zen, baina euskara bertako= neska bat ezagutu zuenean hasi zen ikasten, orain bost urte. «Pixkan= aka aurrerapausoak egiten ari naiz, hasieran oso gaizki eta gutxi nekien,= baina mintzatuz hobekuntzak ikusten diren neurrian azkenean `gustoa' hartz= en zaio!», aitortu du.

Kalean nahiz lanean...

Euskaraz familian eta lagunartean mintzatzeaz gain, lanean egitea derrig= orrezkoa da hainbat lantegitan. Karparen albo batean Osakidetzako lan talde= bat dago, bost hilabetez lana uzteko aukera izan dute denbora horretan eu= skara ikasi eta mintzatzeko, egunean bost orduko ikastaroak jasoaz.

Koldo Alduntzin irakasleak «pazientzia handia» behar dela ai= tortu zuen barrezka «taldeko emakumeek, denen artean erotuko naute!&r= aquo; adierazita. Txantxak albo batera utzita, gogoz hartu beharra dagoela= aipatu zuen: «Irakasleak ulerkorrak izan behar gara beraiekin saiake= ra handia egiten ari baitira». Ikaste prozesua nola doan galdetuta,= Adelak hala erantzun du: «Nik ez dakit zaharra naizen, baina zaharra= nago honetarako». «Nire burua datuz beteta dago eta datu berri= ak sartzeko zaharrak freskatu behar ditut, etengabeko ahalegina da».<= /p>

«Eta bihar zer?»

Kafeak edan eta edan, egon zen birritan, hirutan ere errepikatu zuenik,= hainbeste hitz eginda eztarria lehorra zuenik. Baina 11.00ak aspaldi igaro= ziren eta ordulariak 12.00ak eman zituenean gauzak jaso eta karpa uzteko= unea heldu zen. Orduan plazaratu ziren ondorioak eta hausnarketak.

Hasieran topatutako euskaltegiko ikasleak bildu ziren berriro ere, solas= aldi ezberdinetan elkarri esan ziotenaren berri emateko: «Ondo egon= da, ideia polita da eta jendearengandik asko ikasten da, batez ere ezezagu= naren aurrean lotsa galtzen» , zioen Lorenak, haien irakasleak. Baina= , bestalde, zalantzak azaldu zituen «Mintzodromoak» izan dezake= en eraginkortasunaren inguruan. «Gaur Euskararen Eguna ospatzen dugu= eta sekulako muntaia egin da, baina zer gertatuko da bihar?». Hala,= argudiatu zuen euskararen egunak «egunero izan beharko lukeela»= ; egunero erabili behar baita. Ikasleak ere ados agertu ziren, eta faltan= botatzen dituzte beste mota bateko ekintzak egitea «jende ezezagunar= ekin aisialdia eta hizkuntza partekatzeko». «Mendi irteerak, ba= zkariak, poteoak...halakoetan bai praktikatzen dela euskara! Elkarte eta er= akundeen aldetik parte hartze sendoagoa egon beharko litzateke», prop= osatu zuen Lorenak. «Bihar ez da inor oroituko egun honetaz eta etzi,= zer esanik ez!. Egunero bizi behar gara euskaraz».

=20

Gehitu artikuloa:

=20

= ;

=20 =20